سه شنبه , ۹ جوزا ۱۳۹۶
اطلاعیه های جدید
خانه > اقتصاد > چرا طلا برایمان قیمتی است؟
چرا طلا برایمان قیمتی است؟
چرا طلا برایمان قیمتی است؟

چرا طلا برایمان قیمتی است؟

چرا طلا برایمان قیمتی است؟


برخورد انسان‌ها با طلا عجیب است. این ماده از نظر شیمیایی جذابیتی ندارد و تقریبا با هیچ عنصر دیگری واکنش نشان نمی‌دهد. اما در میان ۱۱۸ عنصری که در جدول تناوبی وجود دارند، طلا آن عنصریست که ما انسان‌ها همیشه تمایل داشته ایم از آن به‌عنوان پول رایج استفاده کنیم. چرا؟
چرا اسمیم یا کروم، یا هلیوم، یا شاید هم سیبورگیوم نه؟ من اولین کسی نیستم که این پرسش را مطرح می‌کند، اما دوست دارم فکر کنم که این کار را در یکی از جالب‌ترین مکان‌های ممکن انجام دادم: نمایشگاه فوق‌العاده مصنوعات طلایی پیش از کشف قاره آمریکا بدست کریستف کلمب، در بریتیش میوزیوم (موزه بریتانیا). در آنجا در کنار یک زره سینه نفیس طلای خالص با آندرئا سلا، استاد شیمی در دانشگاه یو سی ال (UCL) لندن، آشنا شدم. او نسخه‌ای از جدول تناوبی را بیرون آورد.
او با اشاره به سمت راست جدول به‌من گفت: “رد کردن بعضی عناصر بسیار ساده است. در این سمت جدول گازهای بی‌اثر و هالوژن‌ها را داریم. یک گاز هیچوقت به‌ درد تبدیل شدن به پول رایج نمی‌خورد. حمل بطری‌های کوچک گاز کار چندان ساده‌ای نیست!”
“مسأله دیگر بی‌رنگ بودن آنهاست. از کجا می‌شود وجود آنها را تشخیص داد. “استفاده از دو عنصری که در دما و فشار عادی به‌حالت مایع وجود دارند – یعنی جیوه و برم – هم چندان عملی نیست. هر دوی آنها سمی هستند و این برای ماده‌ای که قرار است به‌عنوان پول مورد استفاده قرار بگیرد، ویژگی مناسبی نیست. آرسنیک و بسیاری از مواد دیگر هم به همین ترتیب خط می‌خورند. سلا سپس توجهش را به سمت چپ جدول معطوف می‌کند و با اطمینان می‌گوید: “بیشتر عناصر این قسمت را هم به‌ راحتی می‌توانیم رد کنیم. فلزات قلیایی و قلیایی خاکی میل شدیدی به واکنش دارند. خیلی‌ها از دوران مدرسه به یاد دارند که انداختن سدیم یا پتاسیم در آب چه واکنشی را به‌همراه دارد. آب شروع به کف کردن می‌کند و شعله‌ور می‌شود. استفاده از پول انفجاری ایده چندان خوبی نیست.”
همین استدلال درباره گروه عناصر رادیو اکتیو هم صادق است: کسی نمی‌خواهد از پول سرطان بگیرد. به این ترتیب توریوم، اورانیوم، پلوتونیوم و همچنین عناصری نظیر رادرفوردیوم، سیبورگیوم، یوننپنتیوم و اینشتاینیوم کنار می‌روند. این سری آخر تنها بطور موقت و در چارچوب تجربیات آزمایشگاهی به‌وجود می‌آیند و بعد از ساطع کردن تشعشعات رادیواکتیو از خود، تجزیه می‌شوند. بعد از آن به گروه موسوم به “عناصر خاکی کمیاب” می‌رسیم، که البته اکثرشان به اندازه طلا کمیاب نیستند. متأسفانه تشخیص این عناصر از هم از نظر شیمیایی آسان نیست، و شما هیچگاه نمی‌توانید با اطمینان بگویید که آنچه که در جیب تان است چیست. به این ترتیب تنها قسمت میانی جدول تناوبی می‌ماند که عناصر آن به “فلزات واسطه” موسومند.
در این گروه که از ۴۹ عنصر تشکیل شده، نام‌های آشنایی دیده می‌شود: آهن، آلومینیوم، مس، سرب و نقره. اما اگر آنها را به‌دقت مورد بررسی قرار دهید، متوجه می‌شوید که هر یک ایراداتی جدی دارند. برای مثال، ما در سمت چپ برخی عناصر سخت و بادوام را داریم. مشکل این است که گداختن این فلزات بسیار سخت است. برای شروع کار استخراج این فلزات از سنگ معدنشان باید کوره را تا حدود ۱۰۰۰ درجه داغ کنید. انسان‌های کهن به چنین تجهیزات پیشرفته‌ای دسترسی نداشتند.
استخراج آلومینیوم هم سخت است و این عنصر برای ضرب سکه مناسب نیست. بیشتر عناصر دیگر